Velázquez, Rembrandt, Vermeer in het Prado

 

Het is 2019 en daarom hebben we het geluk om het 200ste jubileum van een van de belangrijkste musea van Spanje mee te maken. Ik heb het over Het Prado Museum [1819] in Madrid. Het museum waar 800 jaar aan kunst is te bezichtigen, kunst van de XII tot XIX eeuw. Rede voor het museum om dit jaar de tijdelijke tentoonstellingen in het teken van deze viering te organiseren.

Om context te geven was de eerste expositie over de ontwikkeling van het gebouw tot kunstmuseum. Het compleet neoclassicistische gebouw van architect Villanueva was door Karel III namelijk eigenlijk beoogd als wetenschappelijk onderzoekcentrum maar werd uiteindelijk gebruikt om de koninklijke kunstcollectie te exposeren op aanraden van koningin Maria Isabella van Bragança. Dit handig inspelend op de ontwikkelingen van de tijd. Denk aan de overgang van paleis tot museum van Het Louvre [1793] of de oprichting van de Nationale Kunstgalerij, later Het Rijksmuseum [1800]. 

[1787] Model Natuurhistorisch kabinet - Prado Museum Madrid

[1787] Model Natuurhistorisch kabinet - Prado Museum Madrid

Deze expositie opvolgend zijn inmiddels de zeer gewaardeerde standbeelden van Alberto Giacometti tentoongesteld. En wel te midden van de klassieke schilderijen van de permanente collectie. Deze expositie duurt van 2 april t/m 7 juli 2019.

Echter staat ons nu voor de zomerperiode een fantastisch unieke expositie te wachten. Een die ook juist bij Nederlanders en Belgen erg de aandacht zal trekken en een extra rede kan zijn voor een zomers bezoek aan de stad.

[1635] De overgave van Breda van Diego de Velázquez - Prado Museum Madrid

[1635] De overgave van Breda van Diego de Velázquez - Prado Museum Madrid

De meest prominente tijdsperiode van de permanente collectie is namelijk de XVII eeuw. De periode van de contrareformatie in Spanje met in de kunst de Barok van bijvoorbeeld Diego de Velázquez of José de Ribera en in politieke zin een zeer moeizame relatie met de Lage Landen, bekend als de periode van de 80 jarige oorlog.

Interessant wellicht dat behalve voor de stijl en inhoud, de politieke situatie vaak bepalend voor de uiteindelijke locatie van kunst is. Door de relatie als ambassadeur van de Lage Landen voor Felipe IV zijn bijvoorbeeld juist veel schilderijen van Pieter Paul Rubens in de collectie van het Prado gekomen. Bij Hollandse grootmeesters als Johannes Vermeer en Rembrandt van Rijn is dit juist niet het geval. Vandaar dat het vandaag de dag zo fascinerend zou zijn als deze uitingen in de schilderkunst, uit eenzelfde tijdsgewricht samen geëxposeerd kunnen worden.

En zo is het moment nú daar. Van 25 juni t/m 29 september 2019 organiseert Het Prado Museum in samenwerking met Het Rijksmuseum de expositie “Velázquez, Rembrandt, Vermeer. Een verwante blik”. 

Het Prado beschrijft op haar webpagina dat de tentoonstelling een reflectie beoogd op de schildertradities die de Lage Landen en Spanje destijds vertegenwoordigden. Zij stelt ook dat voornamelijk de artistieke historiografie van Nederland de tradities als zeer verschillend beschouwd en dat juist deze expositie eventuele historische mythen en artistieke realiteit uit beide gebieden wil confronteren. Dit om aan te zetten tot nadenken over de vele eigenschappen die hen verenigen. 

Om deze overeenkomsten te verifiëren kunt u uitstekend werk verwachten van Diego de Velázquez, José de Ribera, Frans Hals, Johannes Vermeer en Rembrandt van Rijn

[1658] “Het straatje” van Johannes Vermeer - Rijksmuseum Amsterdam

[1658] “Het straatje” van Johannes Vermeer - Rijksmuseum Amsterdam